RIP een goede band.

Ergens in het najaar van 2007 maakte ik kennis met Foals, een bandje met snelle uptempo popliedjes met hierendaar iets dat sommige mensen als mathrock omschrijven. liedjes als hummer en baloons zijn voor mij klassiekers geworden, met eigenlijk maar een album maar wel een hoop aparte singles hebben ze het dan ook tot over de 1000 plays geschopt op mijn last.fm.

Toen kwam echter de stap die voor veel bands een moeilijke stap blijkt, namelijk het tweede album. Ook bij Foals gaat het mis, naja mis eigelijk gaat het precies zoals het moet, de liedjes zijn rustiger en de climaxen waar ik zo van hou lijken totaal verdwenen maar op deze manier slaan hun liedjes wel aan bij een groot publiek, en met een al goede reputatie kunnen ze die mensen nu ook berijken. het album vangt in de pers ook alleen maar lovende reacties en ze mochten zelfs openen als voorprogramma van snow patrol, een band die voor mij het symbool is voor de hedendaagse wansmaak van de massa. maar toen ik de setlist zag schrok ik pas echt;

Geen hummer, geen balloons, geen two steps twice, geen mathletics. De oude Foals die ik zo leuk vind is dood en heeft plaatsgemaakt voor een nieuwe rustige pop band ala yeasayer, waar ik tot op heden het boeiende nogsteeds niet van inzie. Foals staat dit jaar ook op lowlands, welliswaar enkele jaren te laat maar nu heb ik gelukkig wel de kans om nog een keer rustig afscheid te nemen van een oude liefde.