herkansen

ik zou hier iets schrijven, maar in plaats daarvan ga ik verder met mijn herkansing. goed he?

genieten jullie dan maar even van de knal die een van de spelers van slovenie zojuist maakte op het wk. slechts 2 miljoen inwoners, en toch zetten ze zo Amerika met maarliefst 300 miljoen inwoners aan de kant.


update: uiteindelijk 2-2 geworden, wat een wedstrijd. goal door Amerika onterecht afgekeurd door zogenaamd buitenspel. commentator over de wedstrijd: 'alsof je in een achtbaan zit' ik kijk nu al uit naar slovenie - engeland. spannende poule!

of zou het allemaal door de scheids komen? die kwam immers uit mali.

spelers snappen er ook niks van

verkiezingen

op naar het stembureau, voor mn democratische plicht yo
strategisch op Rutte, zodat die Cohen niet gaat kutte
of stem ik voor mijn eigen idealen, en laat ik pechtold het beleid bepalen
in de peiling, heeft rutte de leiding
dus alexander, is de gene wiens hokje ik straks van kleur verander

Fop Rap

Ik ben een groot fan van rap muziek, vooral van nummers die zo slecht zijn dat je ze niet serieus kan nemen. Sowiezo is muziek die je niet serieus kan nemen vaak leuk, maar het is nog leuker als het wel serieus bedoeld is maar zo slecht is dat serieus nemen moeilijk is. Met het onderstaande nummer is mijn fascinatie begonnen voor 'FopRap' Dat is hoe ik rap die niet serieus te nemen is noem. Ik heb dit nummer al wel zo vaak gehoord dat ik de prachtlyrics bijna helemaal uit mijn hoofd ken, erg he?
geniet ervan

Deze 'Donny de Groot' alias Donn-E is voor mij een echte cultheld, en alle trouwe lezers van mijn blog kunnen zich verheugen op andere Foprappers die ik in de toekomst met jullie zal delen! Dit was deel 1 in de serie, nu toch echt genoeg SOG vandaag.

RIP een goede band.

Ergens in het najaar van 2007 maakte ik kennis met Foals, een bandje met snelle uptempo popliedjes met hierendaar iets dat sommige mensen als mathrock omschrijven. liedjes als hummer en baloons zijn voor mij klassiekers geworden, met eigenlijk maar een album maar wel een hoop aparte singles hebben ze het dan ook tot over de 1000 plays geschopt op mijn last.fm.

Toen kwam echter de stap die voor veel bands een moeilijke stap blijkt, namelijk het tweede album. Ook bij Foals gaat het mis, naja mis eigelijk gaat het precies zoals het moet, de liedjes zijn rustiger en de climaxen waar ik zo van hou lijken totaal verdwenen maar op deze manier slaan hun liedjes wel aan bij een groot publiek, en met een al goede reputatie kunnen ze die mensen nu ook berijken. het album vangt in de pers ook alleen maar lovende reacties en ze mochten zelfs openen als voorprogramma van snow patrol, een band die voor mij het symbool is voor de hedendaagse wansmaak van de massa. maar toen ik de setlist zag schrok ik pas echt;

Geen hummer, geen balloons, geen two steps twice, geen mathletics. De oude Foals die ik zo leuk vind is dood en heeft plaatsgemaakt voor een nieuwe rustige pop band ala yeasayer, waar ik tot op heden het boeiende nogsteeds niet van inzie. Foals staat dit jaar ook op lowlands, welliswaar enkele jaren te laat maar nu heb ik gelukkig wel de kans om nog een keer rustig afscheid te nemen van een oude liefde.